Katia Forbert Petersen

Polsko-duńska operatorka, reżyserka, producentka filmowa oraz scenarzystka.

Brała udział tworzeniu ponad 150 filmów dokumentalnych i fabularnych. Znana jest między innymi z filmów “My Iranian Paradise”, „The Bird That Could Tell Fortunes” oraz „Behind the Mountains”. Trylogia zrealizowana została we współpracy z Annette Mari Olsen. Została z sukcesem zaprezentowana na wielu festiwalach. Filmy otrzymały (między innymi) Grand Prix dla najlepszego filmu na Międzynarodowym Festiwalu Telewizji i Filmów dla Dzieci na Tajwanie czy nagrodę specjalną podczas Festiwalu Filmów Emigracyjnych EMIGRA 2016.

Urodzona w 1949 roku Katia jest córką polskiego inżyniera i filmowca – Władysława Forberta. Petersen studiowała w łódzkiej Szkole Filmowej, jednak ze względu na sytuację polityczną w Polsce wyemigrowała do Danii. W roku 1973 roku wstąpiła w szeregi duńskiego Instytutu Filmowego. W 1988 roku założyła firmę produkcyjną Sfinks Film/TV. Tworzy filmy zaangażowane społecznie, a szczególnie feministycznie. Przez wiele lat współpracowała z Zweites Deutsches Fernsehen w Niemczech oraz kanadyjskim National Film Board.

Anette Mari Olsen

Urodzona w Danii reżyserka i producentka filmowa.
W okresie dorastania mieszkała w Anglii i Iranie, który stał się do niej inspiracją do stworzenia opartej na własnych doświadczeniach trylogii filmowej: “Behind the Mountains”, „The Bird That Could Tell Fortunes” oraz „My Iranian Paradise”.

Życie Anette związane jest także z Polską. Studiowała na Państwowej Wyższej Szkołe Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Z naszym krajem związała też pierwsze lata swojej działalności artystycznej jako reżyser. W 1977 roku wróciła do Danii.
Jest współwłaścicielką firmy produkcyjnej Sfinx Film / TV, którą współtworzy wraz z Katią Forbert Petersen, z którą współreżyserowała wiele filmów dokumentalnych.

Znana jest jako doskonały wykładowca akademicki i reżyser filmów dokumentalnych. W swoich pracach porusza tematy mniejszości etnicznych w Danii czy pokazuje przemiany społeczne i polityczne Iranu.
Biegle włada kilkoma językami – polski, perski, angielski i farsi, co pozwoliło jej pracować jako tłumacz.

Jej filmy doceniono na wielu festiwalach i przeglądach filmowych. “My Iranian Paradise” otrzymał specjalną nagrodę Festiwalu Filmów Emigracyjnych EMIGRA 2016.

My Iranian Paradise

my iranian paradise

Reżsyeria: Anette Mari Olsen i Katia Forbert Petersen
Produkcja: Dania/Polska, 2008
Czas trwania: 78 min

Dla mnie Iran jest najszczęśliwszym miejscem pod słońcem. Tu spędziłam pierwsze 22 lata mojego życia – mówi autorka filmu Anette Mari Olsen. Dzisiaj, po trzydziestoletniej nieobecności w kraju swojego dzieciństwa, powraca z kamerą, by pokazać jego przeszłość i teraźniejszość. Swoją historię rozpoczyna od opowieści o rodzicach – duńskim inżynierze, współtwórcy linii kolejowej, która w latach 30. XX wieku połączyła północ z południem Iranu, oraz Polce, którą wojenna zawierucha rzuciła najpierw na Syberię, później do Kazachstanu i w końcu do Teheranu. Ta fascynująca podróż w czasie splata się z obrazami współczesnego Iranu i – trzeba przyznać – jest to wyjątkowo gorzkie połączenie. Wystarczy spojrzeć na plażę, którą duńska reżyserka odwiedzała w dzieciństwie. Niegdyś tętniący życiem kurort to obecnie zdewastowane pustkowie przegrodzone wysokim murem, oddzielającym części przeznaczone dla kobiet i mężczyzn. 
Dzięki imponującej dokumentacji (zawierającej m.in. materiały Filmoteki Narodowej), Anette Mari Olsen i Katii Forbert Petersen udało się stworzyć film, będący z jednej strony opisem przemian, jakim podlegał Iran w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, z drugiej zaś – intymnym portretem osoby pozbawionej ojczyzny. Anette Mari Olsen mówi biegle po duńsku, polsku, angielsku i w farsi, ale nigdzie nie czuje się u siebie. Jak mówi jedna z jej rozmówczyń: “Kto raz stał się uchodźcą, pozostanie nim na zawsze”.