Krzysztof Komeda. Muzyczne ścieżki życia

komeda

Reżyseria: Claudia Buthenhoff-Duffy
Produkcja: Polska/ Niemcy/ Szwajcaria/ Finlandia, 2010
Gatunek: dokumentalny
Czas trwania: 52 min

W 1958, młody reżyser Roman Polański kręci film krótkometrażowy “Dwaj ludzie z szafą”. O przygotowanie ścieżki muzycznej prosi jednego z najbardziej docenionych ówcześnie pianistów jazzowych: Krzysztofa Komede. W ten sposób zaczyna się owocna współpraca dwóch artystów, która trwać będzie dziesięć lat. Komeda skomponował muzykę do takich filmów jak “Nóż w wodzie”, “Nieustraszeni pogromcy wampirów” albo “Dziecko Rosemary”.

Obraz dokumentalny w reżyserii Claudi Buthenhoff-Duffy, przedstawia postać polskiego jazzowego pianisty, na podstawie wspomnień Romana Polanskiego, Andrzeja Wajdy czy Henninga Carlsena. Film skupia się szczególnie na muzyce, a dzięki zdjęciom archiwalnym przywołuje klimat dawnych lat. To portret, genialnego kompozytora muzyki filmowej, który umiera tragicznie i przedwcześnie w 1968 roku.

Magda

Reżyseria i scenariusz: Irma-Kinga Stelmach
Zdjęcia: Jan Zabeil
Produkcja: Hochschule für Film und Fernsehen „Konrad Wolf”, Potsdam-Babelsberg
Współpraca produkcyjna: Małgorzata Zacharko
Rok produkcji: 2010
Gatunek: film krótkometrażowy
Długość: 30 min

OBSADA:
Magda – Magdalena Morgan
Jan – Dirk Borchert (w trakcie rozmów)
Paweł – Błażej Wójcik
Christa – casting
Agnieszka – Klaudia Jachera
Kuba – casting

MAGDA (ok. 38 lat), pochodzi z małego polskiego miasteczka. Ma męża i siedmioletniego syna. Od kilku lat krąży między Polską a Berlinem, gdzie ma dobrze płatną pracę: opiekuje się chorą na starczą demencję kobietą. Kiedyś podjęła tę pracę z finansowej konieczności: wspólnie z mężem zdecydowała, że chcą wybudować domek jednorodzinny. W międzyczasie marzenie się urzeczywistniło: stoi nie otynkowany dom.
Magda może wrócić. Jednak to wcześniej uporządkowane i racjonalne życie z mężem i synem stało się jej w międzyczasie dość dalekie. W Berlinie poznała JANA (ok. 42). Niewiele o nim wie, poza tym, że żyje sam i pracuje w knajpie. Magda nie pasuje do świata Jana. I dla Jana nie ma miejsca w świecie Magdy. Wydaje się, że nie może ich łączyć nic poza samotnością, niezrealizowanymi planami na życie, ich zagubieniem i tęsknotą za ucieczką przed swoim przeznaczeniem. Ta tęsknota popycha tych dwoje ku sobie, przeżywają bardzo intensywne chwile, pełne fizycznej bliskości. Ich związek ma w sobie coś niemożliwego, niezobowiązującego, pozbawionego przyszłości. Jednak Magda czuje, że ciężko jej będzie zrezygnować z obecności Jana w swoim życiu.
Magda traci pracę w Berlinie. Chora kobieta zostaje oddana do domu opieki społecznej. Mieszkanie, w którym Magda wynajmowała pokoik, zostaje zlikwidowane. Magda powinna wrócić do Polski. Jan chce, żeby została z nim. Ona chce zostać i jednocześnie chce odejść. Ale dokąd? Gdzie chcę żyć? Jak chcę żyć? Kim jestem? Takie pytania stawia sobie główna bohaterka i wielu ludzi w podobnych sytuacjach życiowych.