Joanna Pacuła

Polska aktorka filmowa i teatralna, modelka.
Urodziła się w 1957 roku w Tomaszowie Lubelskim. Już w liceum brała udział w aktywnościach teatralnych. Zagrała w przedstawieniu “Motyle są wolne” Gershawa.
Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Po jej ukończeniu związała się z Teatrem Dramatycznym. Grała u Gustawa Holoubka w spektaklach: “Ćwiczenia z romantyzmu”, Bałałajkin i spółka”, “Operetka” oraz jak “Wam się podoba”. Zagrała także w Teatrze Telewizji w “Otello”. Wcieliła się w rolę Desdemony, której – jako bohater tytułowy – partnerował Daniel Olbrychski.
Pierwsze szlify filmowe zdobywała u Zanussiego w “Barwach Ochronnych”. Zagrała też w “Akcji pod Arsenałem”, “Domu” oraz w telewizyjnym dramacie “Zielona miłość”.
Stan wojenny zastał ją w Paryżu. Związała się tam z Romanem Polańskim oraz rozpoczęła pracę modelki. Zaistniała na okładkach “Vogue”, “Cosmopolitan” czy “Harper’s Bazaar”. Rok później wyjechała do USA. Kiedy padła ofiarą kradzieży, w tym trudnym momencie pomogła jej mieszkająca od dawna w Stanach Elżbieta Czyżewska. Poza doraźną pomocą Czyżewska pomogła jej też rozpocząć karierę w USA. Ich przyjaźń i jej burzliwe zakończenie stało się kanwą filmu “Anna” Agnieszki Holland.
Pierwsza przełomowa, emigracyjna rola to Iryna w “Parku Gorkiego”. Przyniosła jej ona nominację do Złotego Globu w kategorii najlepszej roli drugoplanowej kobiecej. Złotym Globem uhonorowano też inny projekt, w którym brała udział czyli miniserialu “Ucieczka z Sobiboru”. Bardzo docenioną rolą była też rola w filmie “The Kiss”, w którym zagrała modelkę pod wpływem kapłanki voodoo. Otrzymała za nią nominację do nagrody Saturna. Zagrała też w “Wybrańcu Śmierci”, “Zagadce osobowości”, “Tombsotone” czy rosyjskim “Wirusie”.
Otrzymywała wiele propozycji ról, do filmów które osiągnęły komercyjny i artystyczny sukces. Niestety ze względów prywatnych odrzucała je. Zrezygnowała z roli w “Nagim Instynkcie”, “9 i pół tygodnia”, “Wyborze Zofii” czy “Batmanie” Burtona. Nie została też dziewczyną Bonda w “Licencji na zabijanie”.
Dwukrotnie wręczała Oscara Amerykańskiej Akademii Filmowej. Po raz pierwszy w 1983 roku w kategorii najlepszego filmu zagranicznego, a drugi w 1984 roku za najlepsze zdjęcia.