Zygmunt Malanowicz

Polski aktor, reżyser i scenarzysta.
Urodzony w 1938 na Wileńszczyźnie (ówcześnie II Rzeczpospolita), w rodzinie o korzeniach polsko-rosyjskich (jego babka była Rosjanką, a w domu mówiło się w obu językach). Ojciec zaginął, kiedy miał zaledwie trzy lata. Wychowywała go, wraz z dwojgiem rodzeństwa, samotna matka, która współpracowała z wileńskim zgrupowaniem AK. Po wojnie rodzina przyjechała do Polski z drugą falą repatriantów i osiedliła się w Olsztynie.

Zygmunt Malanowicz ukończył Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi w 1963 roku. Na deskach teatru zadebiutował rok wcześniej w “Burzy” Adama Daniewicza. Pierwszy raz przed kamerą stanął natomiast u Romana Polańskiego w “Nożu w wodzie”. Rola ta jednak zablokowała mu karierę filmowa ze względu na nieprzychylność władzy na ponad siedem lat, podczas których zajął się szkoleniem warsztatu teatralnego. Pomimo blokady został jednak doceniony i zapamiętany przez widzów.

Powrócił w “Polowaniu na muchy” i “Krajobrazie po bitwie” Andrzeja Wajdy. Wystąpił również w “Znakach na drodze” Andrzeja Piotrowskiego oraz w “Trądzie” Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego. Poza tym, w latach 70. i 80. Grał głównie w filmach Bohdana Poręby – “Hubal”, “Gdzie woda czysta i trawa zielona”, “Polonia Restituta”. Po transformacji ustrojowej ze względu na pracę z Porębą nie pracował przy ciekawych projektach i zmuszony został do opuszczenia kraju. W tym czasie był aktywny za granicą i realizował własne scenariusze na Białorusi (np. “Szlachetna krew”).

Powrotem do polskiego filmu były „Tulipany” Jacka Borcucha. Wrócił także do pracy w teatrze. W Polsce pracował w Teatrze Dramatycznym i w Teatrze Rozmaitości. W 2008 roku Malanowicz dołączył do zespołu Nowego Teatru Krzysztofa Warlikowskiego.

Malanowicz kojarzony jest z rolami ludzi skomplikowanych. Warsztat aktorski pozwala mu na oddanie ekspresji i wysokie zaangażowanie emocjonalne. Z tego powodu osadzany był w rolach osób postawionych w trudnych sytuacjach czy przed dylematami moralnymi.
Jest autorem trzech scenariuszy filmowych. Poza wspomnianą wcześniej “Szlachetna krwią” napisał “Bez Ulik” oraz “Wyrok na Franciszka Kłosa”. Dwa z wymienionych scenariuszy także wyreżyserował.